Prof. nadzw. dr hab. Stanisław Kunikowski

stanislaw kunikowskiCzłonek Honorowy od 2012 r. Stanisław Kunikowski urodził się 24 I 1951 r. w miejscowości Skrzeszewy. W 1976 r. podjął pracę zawodową jako asystent w Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku. W latach 1976– 1994 zorganizował od podstaw Dział Miar, tworząc kolekcję metrologiczną, zaliczaną obecnie do jednej z trzech największych w Polsce.
W 1979 r. był w gronie członków założycieli Włocławskiego Towarzystwa Naukowego, w którym od początku do 2005 r. pełnił funkcję sekretarza generalnego oraz dyrektora Biura.Od 22 III 2005 r. do 20 XII 2007 r. pełnił społeczną funkcję prezesa Towarzystwa. W r. 1997 uzyskał stopień naukowy doktora. W 2007 r. otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1997 r. z ramienia Włocławskiego Towarzystwa Naukowego był współinicjatorem utworzenia Włocławskiego Centrum Edukacji Ekologicznej, w którym aktualnie pełni społeczną funkcję prezesa Zarządu, jest też przewodniczącym Rady Programowej kwartalnika „Ekowieści”. Był członkiem Międzynarodowej Rady Redakcyjnej czasopisma „Przegląd Europy Środkowej i Wschodniej”, pełni funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Redakcyjnej rocznika „Zapiski Kujawsko-Dobrzyńskie”, był członkiem Kolegium Redakcyjnego kwartalnika ogólnopolskiego „Przestrzeń. Magazyn Planowania Przestrzennego”, redaktorem Włocławskiego słownika biograficznego. W latach 2005–2007 był przewodniczącym Rady Programowej organizowanego corocznie we Włocławku Festiwalu Kultury, Nauki i Techniki.
Już drugą kadencję jest członkiem Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Jest członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego, Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Sekcji Polskiej Regional Studies Association z siedzibą w Warszawie (w Uniwersytecie Warszawskim), Społecznego Stowarzyszenia Prasoznawczego „Stopka” z siedzibą w Łomży, Towarzystwa Miłośników Włocławka, Towarzystwa Miłośników Ciechocinka, Polskiego Towarzystwa Historycznego.
Działalność naukowa, badawcza, dydaktyczna i w konsekwencji także wydawnicza Stanisława Kunikowskiego sprowadza się do czterech głównych płaszczyzn jego zainteresowań. Pierwsza to badania naukowe dotyczące społecznego ruchu regionalnego w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem społecznych organizacji naukowych i kulturalnych. Badania te wynikają przede wszystkim z ponad trzydziestoletniej działalności w towarzystwach naukowych ogólnych, kulturalnych i regionalnych. Efektem badań nad rolą i funkcją towarzystw naukowych ogólnych regionalnych i tzw. akademickich była rozprawa doktorska. W 1999 r. ukazała się publikacja pt. Towarzystwa naukowe ogólne w Polsce w XIX i XX wieku stanowiąca pokłosie dysertacji doktorskiej. Szczególne zainteresowania badawcze dotyczą sytuacji społecznego ruchu naukowego i kulturalnego w Polsce w dobie transformacji ustrojowej po 1990 r. Efektem tych badań było zorganizowanie w Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku w 2000 r. ogólnopolskiej konferencji naukowej pt. „Instytucje kulturalne i stowarzyszenia regionalne w nowych warunkach rozwoju społeczno - gospodarczego Polski”. Konferencja odbyła się w ramach przygotowań do obradującego w grudniu 2000 r. w Warszawie Kongresu Kultury Polskiej. Sytuacji społecznego ruchu naukowego i kulturalnego w Polsce w dobie gospodarki rynkowej oraz w kontekście wejścia Polski do Unii Europejskiej Stanisław Kunikowski poświęcił wiele artykułów, które ukazały się m.in. w kwartalnikach PAN: „Nauka” i „Heureka. Problemy Społecznego Ruchu Naukowego”. Problematyce regionalnego ruchu kulturalnego i naukowego w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem Włocławka oraz regionu Kujaw wschodnich i ziemi dobrzyńskiej poświęcił rozprawę habilitacyjną pt. „Kultura, sztuka, nauka we Włocławku, na Kujawach wschodnich i w ziemi dobrzyńskiej w latach 1945–1998”.
Drugi nurt badań naukowych Stanisława Kunikowskiego obejmuje historię kultury materialnej i zbiorów historycznych, zapoczątkowaną w latach osiemdziesiątych XX w. nad dziejami miar w Polsce. W 2001 r. opublikował książkę pt. Z dziejów miar w Polsce. Katalog miar ze zbiorów Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.
Od 1997 r. wraz z zespołem historyków i historyków sztuki zrzeszonych we Włocławskim Towarzystwie Naukowym prowadzi badania naukowe nad dziejami i dniem dzisiejszym obiektów rezydencjonalnych Kujaw wschodnich i ziemi dobrzyńskiej. Od 1997 r. zespół pod kierownictwem naukowym S. Kunikowskiego otrzymał osiem grantów rocznych z Komitetu Badań Naukowych na prowadzenie badań terenowych i źródłowych. Włocławskie Towarzystwo Naukowe opublikowało opracowania ponad 150 obiektów rezydencjonalnych, w dziewięciu tomach, pod redakcją S. Kunikowskiego.
Trzecim segmentem jest popularyzacja nauki i kultury we Włocławku oraz na terenie Kujaw wschodnich i ziemi dobrzyńskiej. W okresie pracy w Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku (1976–1994) zorganizował około 50 wystaw z zakresu historii miar, historii Kujaw wschodnich i ziemi dobrzyńskiej, dziejów harcerstwa polskiego we Włocławku, historii przemysłu we Włocławku. Od 1993 r. uczestniczył w badaniach naukowych nad dwutomową monografią Włocławka, która ukazała się w 1999 r. (t. I) i 2001 r. (t. II ). W obu tomach zamieścił artykuły dotyczące handlu wiślanego we Włocławku w XVI–XVII w. oraz życia kulturalnego i naukowego we Włocławku po 1945 r. Od 2003 r. przewodniczy badaniom naukowym i jest redaktorem naczelnym Włocławskiego słownika biograficznego. Dotychczas ukazało się sześć tomów z ponad 700 biogramami. Pod jego redakcją ukazały się dwa przewodniki: Włocławek i okolice (cztery wydania zarówno w języku polskim, jak i angielskim, 2000–2011), Ciechocinek i okolice (2002), a także Włocławek. Widoki miasta do 1939 r. (2000). Wydawnictwa: Włocławek i okolice oraz Włocławek. Widoki miasta do 1939 r. otrzymały trzecie nagrody na Międzynarodowych Targach Poznańskich w roku 2000. Był organizatorem, autorem referatów, a także przewodniczącym i współprzewodniczącym wielu konferencji naukowych dotyczących najważniejszych wydarzeń związanych z historią i dniem dzisiejszym Włocławka oraz regionu Kujaw i ziemi dobrzyńskiej.
Czwartą płaszczyzną jest działalność naukowa i dydaktyczna prowadzona w Kujawskiej Szkole Wyższej (poprzednio: Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna) we Włocławku, której Włocławskie Towarzystwo Naukowe jest założycielem. Był jednym ze współorganizatorów utworzenia w 1995 r. Wyższej Szkoły Pracy Socjalnej. W latach 1997–2003 pełnił przez dwie kadencje funkcję prodziekana na Wydziale Pedagogicznym, a w latach 1997–1998 obowiązki dziekana tegoż Wydziału. W latach 1999–2011 wypromował ponad 500 licencjatów i ponad 200 magistrów na kierunku pedagogika, głównie z problematyki związanej z pedagogiką opiekuńczo-wychowawczą, z polityką społeczną i pracą socjalną, edukacją kulturalną, regionalną i ekologiczną. Począwszy od 1998 r., w ramach prowadzonej z ramienia uczelni współpracy z Akademią Pracy i Stosunków Społecznych w Moskwie, uczestniczył w międzynarodowych badaniach dotyczących problematyki
bezrobocia i wolnego rynku w krajach Europy Środkowej i Wschodniej po 1990 r. Efektem częściowych badań są opublikowane artykuły w czasopismach naukowych w Moskwie (2004) i Czelabińsku (2005). Publikowane artykuły naukowe na łamach wydawnictw periodycznych Kujawskiej Szkoły Wyższej we Włocławku obejmują problematykę dotyczącą między innymi pomocy społecznej wobec bezrobocia w Polsce na przykładzie Włocławka, edukacji regionalnej i kulturalnej młodego pokolenia w okresie przemian ustrojowych w Polsce, roli edukacji regionalnej i lokalnej w dobie globalizacji, kulturowych aspektów społeczeństwa wiedzy. W Kujawskiej Szkole Wyższej we Włocławku prowadził i prowadzi od wielu lat zajęcia dydaktyczne z antropologii kulturowej, edukacji kulturalnej dzieci i młodzieży, edukacji ekologicznej, historii kultury i regionu, polityki społecznej, socjologii kultury i dziejów myśli pedagogicznej.
W latach 1997–2007 na Wydziale Pedagogicznym był odpowiedzialny za realizację praktyk pedagogicznych studentów studiów dziennych i zaocznych. W latach 2000–2007 pełnił funkcję kierownika Zakładu Praktyk
Pedagogicznych. W latach 2004–2008 był kierownikiem międzywydziałowego Studium Przygotowania Pedagogicznego w WSHE. Decyzją Zarządu Włocławskiego Towarzystwa Naukowego z dniem 28 I 2009 r. został powołany na stanowisko rektora Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Od 2010 r. jest kierownikiem Seminarium Doktoranckiego prowadzonego w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku.
Za swoją pracę społeczną został w 1999 r. odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 2004 r. Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2005 r. otrzymał wyróżnienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach XVI edycji Konkursu o Nagrodę i Medal Zygmunta Glogera za wieloletnią działalność kulturalną i badania nad dziejami ziemi kujawskiej i dobrzyńskiej. Za działalność na rzecz rozwoju kultury na terenie Kujaw i ziemi dobrzyńskiej otrzymał odznakę Zasłużony Działacz Kultury (1986) nadaną przez Ministerstwo Kultury i Sztuki, Złoty Medal za Zasługi dla Pożarnictwa (2005) oraz liczne dyplomy i odznaki instytucji i organizacji społecznych.

Włocławskie Towarzystwo Naukowe organizacją pożytku publicznego

1procent

KRS 0000010755

Prosimy o przekazywanie 1% podatku na OPP

UWAGA! Nasza strona używa cookies (ciasteczek internetowych)

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na ich używanie. Czytaj więcej…

Zrozumiałem
Na naszym serwisie internetowym używamy cookies dotyczących tzw. sesji, czyli przebywania na naszej stronie, poruszania się po niej. Używamy je do prawidłowego działania oraz statystyk. Pliki cookies nie zawierają żadnych danych poufnych czy osobistych.

Pliki cookies możesz w każdej chwili wyłączyć modyfikując ustawienia swojej przeglądarki.